جديدترين اخبار و مقالات پيرامون افغانستان        Fresh News & Article About Afghanistan چاپ صفحه مذاكره و مصالحه با طالبان، به اعتمادسازي نياز دارد (سه شنبه > 20 دلو 1388) در هفته ها و ماه هاي گذشته، موضوع مذاكره و مصالحه با طالبان، يك موضوع بسيار داغ و جنجالي بوده است. حكومت با نزديك به شدن به زمان برگزاري كنفرانس لندن، در صدد تهيه طرحي براي مذاكره با طالبان بود، طرحي كه در نهايت در نشست لندن ارائه شد، اما با دست آوردهاي چشم گيري همراه نبود. بايد گفت، اين طرح، آن گونه كه بايد، توجه جامعه جهاني را به سوي خود جلب نكرد. اما چرا اين گونه شد؟ علي رغم برخي تحليل هاي داخلي در مورد قوت طرحي كه رئيس جمهور به كنفرانس لندن ارائه كرد، به خصوص اين كه گفته شد در تهيه اين طرح، نظر شوراي ملي و ديگر صاحب نظران دخيل نبوده است، ولي يك موضوع اساسي و مشخص سبب شد تا اين طرح با موفقيت همراه نباشد. حامد كرزي پس از نشست لندن، بيان كرد كه حمايت تمام كشورها به خصوص قدرت  هاي بزرگ را پيرامون طرح مصالحه خود به دست آورده، اما واقعيت كه در سخنان مقامات بلندپايه غربي بيان مي شد، چيز ديگري بود. آن ها برخلاف گفته هاي رئيس جمهور، مخالف گفت وگو و مذاكره با سران و رهبران طالبان بوده و صرف معتقد به گفت وگو و مذاكره با رده هاي پائين طالبان كه به دليل مشكلاتي نظير فقر و بي كاري و نارضايتي از دولت به صفوف مخالفين پيوسته اند، هستند. اين تفاوت ديدگاه بزرگ ترين مانع در زمينه سازي براي مذاكره و مصالحه با طالبان به شمار مي رود. زيرا به باور بسياري از آگاهان مسائل كشور، بدون مذاكره با سران طالبان، مصالحه و ختم جنگ راه به جايي نخواهد برد. چندي قبل، وكيل احمد متوکل، وزير امور خارجه سابق طالبان گفته بود طرح كنوني براي مصالحه موفقيت آميز نخواهد بود، زيرا مهم ترين چيز گفت وگو با مقامات ارشد طالبان است. به گفته وي، طرح فعلي مي تواند براي کساني که بي کار هستند کارساز باشد، اما جنگجويان واقعي باقي مي مانند. به عقيده اين مقام سابق طالبان، اگر خارجي ها و دولت کابل يک صدا حرف بزنند، مخالفان مسلح به جاي جنگ، آن ها را انتخاب مي کنند. اما مشكل واقعي در پروسه مذاكره با طالبان، اين است كه يك وحدت نظر و هماهنگي ميان افغان ها و جامعه جهاني وجود ندارد. متأسفانه جامعه جهاني هم چنان از ديد منافع خود به پروسه صلح در افغانستان مي نگرد، نه از ديد منافع افغان ها. اين مسئله در نهايت سبب شده تا هر كشوري كه در افغانستان حضور دارد، طرح و برنامه جداگانه اي براي مذاكره با طالبان داشته و متمايل باشد اين پروسه را شخصا دنبال كند، در حالي كه به كرات فراموش مي شود افغانستان يك كشور مستقل و داراي حاكميت مستقل است كه مشروعيت خود را از آراي مردم به دست مي آورد. در طول سال هاي گذشته جامعه جهاني فراموش كرده براي ريشه كن سازي تروريسم از افغانستان، وارد اين كشور شده نه تأمين منافع خود. اين در حالي است كه منافع ضد و نقيض كشورهاي مختلف در افغانستان، به تقويت و پيچيده شدن مسئله تروريسم و ريشه هاي آن، منجر شده است. البته مشكل ديگري نيز وجود دارد و آن ديدگاه طالبان در مورد مذاكره و مصالحه است. طالبان همواره براي مذاكره با دولت، شروط مشخصي را ارائه كرده، قانون اساسي را نپذيرفته و خواستار خروج تمام نيروهاي خارجي شده اند، شروطي كه تا حال از سوي دولت و جامعه پذيرفته نشده است. در چنين شرايطي، زمينه ها براي مذاكره و مصالحه با طالبان، به هيچ عنوان وجود ندارد و دليل عمده آن هم، نبود اعتماد ميان طرف هاي مختلف به خصوص طرف هاي افغاني است، اما چرا بي اعتمادي وجود دارد؟ بايد گفت كه وجود منافع و خواسته هاي متضاد و عدم توجه به منافع واقعي افغان ها، پديدآورنده اين بي اعتمادي است و سبب گرديده تا پروسه مذاكره و مصالحه با طالبان، با يك خلاي بزرگ مواجه باشد. با اين وجود، تا زماني كه پروسه مصالحه و مذاكره با طالبان، با يك طرح مشخص افغاني همراه نبوده و مطابق با منافع ملي كشور نه منافع استراتيژيك ديگر كشورها پيش برده نشود، نتيجه اي به همراه نخواهد داشت. تنها در اين صورت است كه مي توان براي جلب توجه طالبان به مذاكره و مصالحه، اعتمادسازي نمود. نكته آخر اين كه، با توجه به شيوه اي كه جامعه جهاني به خصوص امريكا و انگليس اكنون در پيش گرفته اند، بايد گفت علي رغم تمام تبليغاتي كه صورت مي گيرد، اين كشورها هنوز هيچ باوري به ختم جنگ در افغانستان و تأمين صلح و ثبات ندارند و تنها باور آن ها، به منافع استراتيژيك شان در منطقه است. اين مسئله، بزرگ ترين مشكل فراروي تأمين صلح و ثبات در كشور به شمار مي رود.   بازگشت به صفحه قبلی

جديدترين اخبار و مقالات پيرامون افغانستان        Fresh News & Article About Afghanistan