اینک که نزدیک به پنج سال از پایان حکومت طالبان، تشکیل دولت در افغانستان و ورود نیروهای چند ملیتی برای بهبود امنیت و تامین صلح می‏گذرد و علی‏القاعده می‏بایست اوضاع امنیتی رو به بهبود می‏رفت و روند مشارکت مردم در همکاری و همیاری با دولت بیشتر می‏شد و با صرف بیش از ده میلیارد دالر حداقل نیازهای فوری و ضروری مردم حل می‏گردید، ولی با این وجود به نظر نمی‏رسد که مردم از وضعیت موجود راضی باشند. بلکه بالعکس حتی از سرخوردگی، یاس و ناراحتی مردم سخن گفته می‏شود.
در پی تشدید حملات، بمب‏گذاری‏ها و انفجارهای مکرر، آتش‏زدن مکاتب و... در ولایات جنوبی، نمایندگان هلمند از نارضایتی مردم از دولت خبر دادند و از انتصاب افراد و اشخاص‏ بی‏صلاحیت و بر اساس رابطه و واسطه انتقاد کردند.
حقیقت این است که هلمند تنها جایی نیست که مسئولان آن سبب ناراحتی و خشم مردم شده‏اند و عملکرد آنان سبب شده که دیگر برخی از افراد جامعه در تامین امنیت کمک نکرده و یا به عنوان یک شهروند از انجام مسئولیتی که در قبال دولت دارند، اباء ورزند، بلکه در سایر ولایات نیز وضعیت به همین منوال است. و فساد، بی‏کفایتی و ناصالح بودن بسیاری از منسوبین دولت باعث نگرانی و نارضایتی مردم شده است.
جلب و جذب و انتصاب روزافزون اشخاصی که متهم به جنایات جنگی، ظلم، چپاول، تعدی و زورگویی هستند، گسترش و افزایش فساد ادرای و رشوه‏ستانی، عدم توانایی دولت در کاهش و مهار فقر مزمن و... سبب شده است که بر شدت نارضایتی‏ها افزوده شده و تروریست‏ها و طالبان نیز در پشت فرصت‏های به وجود آمده سنگر بگیرند و به تشنج و ناامنی دامن بزنند.
بنابراین لازم است که برای حفظ قدرت، به سیاست‏های محافظه‏کارانه ادامه داده نشود و باید دولت افغانستان برای جلب اعتماد مردم و جامعه جهانی ثابت سازد که کفایت و توانایی انجام وعده‏ها و تعهداتش را دارد و در راستای تحقق آن‏ها هم فقط مصالح و منافع ملت افغانستان را در نظر دارد و نه قدرت‏طلبی را.

روزشمار تاریخ