طفيلی ژوند
محمد انور وليد
(یکشنبه،
1385/2/17 ـ 4:30)
د 1385 روان لمريزكال د غوايي 7 مه او 8 مه چيگ د پنجشنبيگ او جمعيگ له ورحگو سره برابريگ ويگ ـ د افغانستان په تاريخ كيگ دويگ داسيگ ورحگيگ دي چيگ اوومه ييگ دديگ ملت له خوا غندل كيإي، حگكه پيل ييگ له مركگونو، ژوبلو او ناخوالو سره په تگول بهير كيگ مل و ـ خوپايليگ ييگ د غميزو زيإيد نه او غحگيد نه ده، خو مه ييگ د حگينو سمبوليكو مراسمو په ترخگ كيگ د جشن په نامه په درنومالي لكگشگتو نو سره داسيگ نمانحگل كيإي چيگ ولس او حگينيگ خگارونكي ورته دشك په ستركگه كگوري، هغه ولس چيگ دديگ ورحگيگ «خپلواكة» دراتلو په بدل كيگ ييگ د سر او مال درنه قرباني پر حگان و منله، كورونه او سؤي، حگمكيگ، جايدادونه ييگ له لاسه وركؤل، پر عزت، سر، مال او ناموس ييگ د غليم له لوري ناروا تيري وشو، سؤي ييگ په كيگ ورك شول، بيگ سرپرسته كونأي په كيگ بيگ عفته شويگ، او له يتيمانوييگ د قاتلينو، ترهكگرو او مافيايي قاچاقچيا نو په لاس خپلسريگ مليگشيگ جوؤيگ شويگ، په چر سواو پوأرواخته شول، د وارداتي فرهنكگ، عقيدو او اديانو شگكار شول، خو د خپلو ميگلوچؤچو له پاره د ملت له جييگه پر مالي لكگشگت د پوحگي سمبوليك پريتگ، سپورتي لوبو، تگنكگ تگكور، سندريگ، اتنگونه او نخگاويگ هغه د ملي جشن په نامه ميگلي او تفريحي سيلونه جوؤكؤي چيگ حگينو خوييگ له خپلواكة پر ته په ملي مزدورة كيگ فعاله ونأه لر له. هغوي او انأيوالانو ييگ دغه جشنونه او شگادناميگ په داسيگ حال كيگ تر سره كؤي چي هر ملت ييگ د ملي ورحگيگ په نامه يوازيگ د خپل حگان د تفريحي پروكگرامونو له مخي د امنيتي كمربند په پلمه د نؤيوالو حگواكونو په ملاتؤ د عامه خلكو پرمخ سؤكونه، لاريگ، كوخگيگ اوشگاري دروازيگ تگوليگ تؤليگ ويگ، هيگچا په كيگ ونأه نه لرله، ملت پوه نه شو چيگ د دوي دغه جشن چاته ـ او د خگه له پاره جوؤ شوي وچيگ تگول ملت تريگ ايسار وساتل شو. دا جشن ملي و ـ كه شخصي كه ملي جشن و، نو ملت وليگ تريگ محروم اوبيگ برخيگ و؟ او كه شخصي و، نوبياوليگ د افغانستان د ملي اّزادة نوم وؤكؤ شوي و؟
پخوا به چيگ چاكومه ميلي ورحگ نما نحگله ـ په هغه كيگ به شپه ورحگ د ملت د خوشگيو تر سره كيدوله پاره د امنيتي چارواكو له خوا امنيت نيول كيده ـ تگوليگ لاريگ به ييگ پر مخ خلاصيگ ويگ، او د هر خگه اّسانتياوي به ورته برابريگ ويگ. خو دا حگل په افغانستان كيگ كيسه بل أول وه، حگكه خو د امنيت د كمزورتيا په پلمه د جشن ننداريگ يوازيگ زورواكواو چارواكو وكؤيگ او بس. خو له دغه روزواكو او چارواكو هغه ورحگي او تيره ماضي له ياده وتليگ وه چيگ خگلور كاله وؤانديگ دوي په افغانستان كيگ حگاي نه درلود. د مركگونو، ژوبلو او محروميتونه برخه ييگ همدغه بد نصيبه ملت ته پري ايگشگيگ وه، هغه وخت كونأه دشگحگو په استازيتوب دشگحگو د چارو وزيره وه او دبيگ سرپرستة، بيگ كورة او لوإيگ پرخگوكة نا سته وه، او د هيگواد تگول مظلومان او درپه دريو، كگواشگونو، بندونو، ژوبلو او مركگونو پر منصب تگاكل شوي وو دهيگواد د برخليك پريكؤه ييگ د همدغو مظلومانو په وينوا و او شگكوكيگ ليدله، او د هيگواد تگول مظلومان په ديگ خاوره كيگ د محروميتونو شاهنشاهان وو، خو همدغو نننيو چارواكو او زورواكو دويگ پشگييگ خپليگ او دوي ييگ پوركؤی ـ په تيگشگته و تشگتيدل، د تخت او بخت كيسه ييگ نوره د حافظيگ له ميگموري نه وتليگ او هيگواد ته د بياورتلو بايتونه ييگ په كوپؤيو كيگ خلاص وو. خو نن چيگ د پرديو پر ملاتؤ بيا هيگواد ته را غلل. د واك، حگواك اوخو شگيوتگولوا كن هم همدوي صاحبان شول، اّن تردي چيگ همغه خؤ پؤ او غريب هيگواد وال ييگ له امله په خپله كوخگه كيگ هم خپل كورته په أاأه زؤه د پيرو او بنديزونو له امله نه شي ورتلاي. په شگاروالة كيگ پلان شويگ سيميگ او شگار كگوتگي خو ددوي خپل ملكيتونه دي چيگ په خپلوكيگ ييگ سره ويشلي. له واك او حگواك نه پرناوؤه كگتگيگ اخيستو سره ييگ د خلكو شخصي ملكيتونه او په دولت پوري تؤلي ملي حگايونه تگول د حگان كؤل. دايي لاخگه چيگ دولتي كابينه او د خلكو استازي يا پارلمان ييگ هم د زدو بندونو او معاملو په ترخگ كيگ يو پر بل وپلورل، چيگ د خپل لاس او خپليگ خوشگيگ جوؤيگ شويگ وثيقيگ او د ملت ارادي ته هم په سپكه ستركگه وكتل شول.
نو بيا ددغه أول جشنونو اصلي موخه او معنا خگه وه ـ او د كوم تفسير او تحليل پر بنستگ دغه سمبوليك نمايشونه ملت، سيميگ او نؤة ته وشگوول شول، په داسيگ حال كيگ چيگ زموإ كگاونأيان پيا وؤي اتومي حگواكمن پروكگرامونه پر مخ بيايي، خو موإ ديوه مصرف كوونكي هيگواد په توكگه د سيمو د هيگوادو ترمنحگ د نؤيوال ييگ كيفيته توريد پر ماركيگت د بدليگدو خو اته وروان يو، توليد او تصدير له سره نه لرو. تل مو د بل مرستو ته خوله نيوليگ، او د پر ازيتو په خگيگردبل په تاليو كيگ سره اوؤو را اوؤو رسمي ژوند مو پر نؤيوالو مرستو دی، د پرديو حگواكونو پرمتگ مصنوعي تنفس كوو. خو له دي تگولو سره سره د سيميگ پؤانكگانو ته د پهلوانة د لوبيگ تگتگر دربوو.
|