خانواده‌امروز/ دیتا/ جوانه‌ها/ اشپلاق/ آرشیو

www.rahenejatdaily.com

این صفحه را برای دوستان خود بفرستید

چاپ صفحه

 

دربارۀ امر به معروف و نهی از منکر
(چهارشنبه، 1385/5/04 ـ 16:30)

امر به معروف و نهي از منكر در اسلام جايگاه والايي دارد و جز، فروعات دين محسوب مي‏گردد. درباره‌ي اين موضوع احكام زيادي صادر شده و سئوالات زيادي مطرح است. اما بيشتر اين موضوع به تصميم گيري عقل در مواقعي كه لازم به امر به معروف و يا نهي از منكر است مي‏انجامد و براي همين ما نيز بيش از اين روي اين بحث دقيق نشده و فقط پيرامون انواع آن مطلب كوتاهي را بيان مي‏نماييم.
اولين مرحله‌ي امر به معروف و نهي از منكر، مرحله‌ي هجر و اعراض است. يعني اگر بر فرض دوست صميمي شما مرتكب گناهي شد شما از صميميت قبلي بكاهيد تا او متوجه انحرافش بشود. اما باز اينجا بيشترين نقش را ـ همان‏طور كه عرض كردم ـ عقل بازي مي‏كند. شايد شرايطي فراهم گردد كه قطع رابطه باعث بيشتر شدن گناهان براي فرد گردد!!
مرحله‌ي دوم، مرحله‌ي زبان است. يعني فرد با زبان خود ـ زبان
صميمي يا اعتراض آميز ـ اعتراض خود را نسبت به عمل منكر اعلام كند و يا اينكه افرادي را به معروف دعوت نمايد.
مرحله‌ي سوم، مرحله‌ي عمل است، وارد عمل شدن مختلف است. تنها زور گفتن و به قول خودماني لت و کوب نيست ـ در صورتي كه اين مورد را هم شامل مي‏شود ـ اما انسان نبايد اشتباه كند و خيال كند كه همه‌ي موارد سختگيري و خشونت است.
امر به معروف و نهي از منكر مي‏تواند مستقيم باشد يا غير مستقيم! يعني فرد مي‏تواند مستقيما موضوعي را نهي كند يا امر كند يا اينكه با مثال و تشبيه و استعاره به طور غيرمستقيم منظور خود را بفهماند كه بي‏شك روش غيرمستقيم احتمال بيشتري براي تأثير دارد.
و در آخر باز تأكيد مي‏شود كه امر به معروف و نهي از منكر حالت‏هايي دارد و در آن بايد مقتضيات زمان را هم لحاظ كرد.

بازگشت به صفحه قبلی