گروه اجتماعی راه نجات / اکبری: روز گذشته، تعدادی از شهروندان کابل، طی مصاحبه ای با راه نجات، ضمن انتقاد از عدم رعایت نظافت توسط قصابان اظهار داشتند، وضعیت صحی قصابی ها وخیم است.
به گزارش گروه اجتماعی راه نجات، این مردم همچنین اعتراضات و شکایات صریح خود را از شاروالی در قبال عمل کردهای نادرست اش اظهار نموده و در امر تخلف اکثر قصابان که با رعایت نکردن نظافت، سبب افزایش آلوده گی در شهر و انتقال انواع گوناگون امراض خطرناک می شوند، از مسئولین خواهان اقدام جدی در تطبیق درست قانون بر قصابان گردیدند.
طبق گفته های شمس الرحمن رودوال، یکی از داروفروشان میرویس میدان، وضعیت قصابی ها، نه تنها در کوته سنگی بلکه در تمام شهر کابل، صحی نبوده و این گرمای سوزنده تابستان، با وجود کثافات و زباله ها توام با بوی زننده در اطراف دکان های قصابی، آلوده گی را دو چند کرده و برای مردم مشکلات ساخته اند.
وی هم چنین با اشاره به ابزاری که قصابی ها برای ذبح حیوانات خود استفاده می نمایند، علاوه نمود، ابزاری که قصابان برای کشتن حیوانات استفاده می کنند، بسیار آلوده بوده و اکثر قصابان حتی چه گونه گی استفاده درست از آن را به ترتیبی که نظافت رعایت گردد، نمی دانند. آنان با کاردهای آلوده و ناشسته، حیوانات را قربانی کرده و گوشت های آلوده را در اختیار مردم قرار می دهند.
این داروفروش با اشاره به این که چرا شاروال به مشکلات مردم و قصابان رسیده گی نمی کند، ادامه داد، شاروال متاسفانه با وجود شکایاتی که مردم دارند، تاکنون هیچ اقدامی در این زمینه نکرده و افرادی که موظف اند تا از تخلف قصابان جلوگیری کنند، خود با قصابان هم دست شده و با گرفتن مقداری پول از متخلفان اجازه هر کاری را به آنان می دهند.
بر بنیاد گفته های وی، یکی از معضلات عمده، نداشتن سواد و آگاهی مردم از چه گونه گی انتقال امراض ساری بوده و از طرف دیگر، چون وضعیت اقتصادی مردم بسیار وخیم است، آنان به کیفیت صحی گوشت توجهی ندارند بلکه تنها به ارزانی آن فکر می کنند.
میراحمد، یکی از دکان داران همین منطقه که باشنده نیازبیک می باشد، گفته های رودوال را تایید نموده و اظهار داشت: «من در حدود یک هفته پیش، از یک قصابی یک کیلو گوشت را به قیمت 160 افغانی خریدم اما دقت لازمی در پاک بودن آن نکردم، وقتی به خانه رسیدم، آن وقت متوجه شدم که این گوشت غیرقابل خوردن بوده و بوی بسیار زننده ای دارد، به ناچار پولم را به آب داده و گوشت را دور انداختم.»
وی حل این چالش را از طرف شاروالی دانسته و ادامه داد، در چنین منطقه پرازدحامی، شاروالی اصلا نباید اجازه فروختن گوشت و ذبح حیوانات را به قصابان بدهد، بلکه باید برای آنان جای مشخصی را تعیین نماید تا قصابان با رعایت نظافت کامل، گوشت پاکیزه و عاری از هرگونه آلوده گی را در اختیار مردم قرار دهند.
به گفته ی موصوف، تا زمانی که شاروال شهر، احساس مسئولیت نکند و وجدانش او را بیدار نسازد، با وجود شکایات بی شمار مردم، با زهم کاری از پیش برده نخواهد شد و هیچ کس به دردها و ناله های ما گوش نخواهد کرد.
اسماعیل یکی از قصابانی است که دکان پاکیزه اش نشان گر مسئولیت پذیری اوست. وی در این مورد می گوید: مقصر در این جا شاروالی است که جای مشخصی را برای قصابان تعیین نکرده و با این که ما گوشت های خود را در یخچال نگه داری می کنیم تا کسی دچار کدام مریضی نگردد اما باز هم با وضعیت وخیمی که در شهر وجود دارد و هیچ یک از مسئولین آشغالات منطقه را پاک نمی سازد، دکان های ما دوباره آلوده می گردند.»
وی می افزاید، شاروال قبل از انجام هر کاری در رابطه به تخلف قصابان، باید کثافات اطراف شهر را پاک سازد زیرا که تنها با خوردن گوشت آلوده، مردم دچار بیماری نمی گردند بلکه میکروب های موجود در اشغالات نیز عامل اساسی انتقال مرض به مردم می باشد.
وی ادامه داد، گوشت هایی را که ما به فروش می رسانیم، از هر لحاظ تازه و پاک بوده که از کشتارگاه کمپنی برای ما ارسال می گردد، اما به دلیل نبود امکانات برای قصابی ها، بازهم دچار مشکلات زیادی هستیم.
قابل ذکر است که بی کاری، فقر و تنگ دستی، اکثر مردم را به خریدن گوشت بی کیفیت وادار نموده و اکنون گوشت های بی کیفیتی که از میش ها لاغر به دست می آیند، کیلوی 160 افغانی فروخته می شوند، در حالی که نرخ شاروالی برای هرکیلو گوشت گوسفند، 180 افغانی است.
باید گفت که خوردن گوشت های خراب و آلوده، سبب مریض شدن مردم می گردد و با توجه به وضعیت غیر صحی و وخیم قصابی ها در اطراف شهر کابل، شاروالی باید با فراهم نمودن امکانات و تعیین مکانی مناسب برای آنان، امتیاز فروختن گوشت پاک را در اختیار قصابان بگذارد.